De Afrikaanse Wilde Hond

De Afrikaanse Wilde hond

De Afrikaanse Wilde hond

Hwange National Park ligt in het westen van Zimbabwe

Hwange National Park ligt in het westen van Zimbabwe


Een kennismaking met de Afrikaanse wilde hond


Afrikaanse wilde honden zijn in groepen levende vleeseters. Hoewel de naam anders doet vermoeden zijn deze dieren niet verwant aan huishonden. Het zijn wilde dieren die met hun mooie vacht een opvallende verschijning vormen in het Afrikaanse landschap. Niet alleen het feit dat elke wilde hond een eigen vachtpatroon heeft, maar vooral het unieke sociale leven van deze dieren maakt de soort bijzonder.
Afrikaanse wilde honden leven in groepen. Een groep wilde honden wordt een pack genoemd. Het territorium van een groep wilde honden kan maar liefst 700 km2 bedragen. Het grootste gedeelte van het jaar trekt de groep door het territorium. In de maanden juni, juli en augustus is dit anders. Dan blijft de groep bij een zelf gegraven den waar het alpha vrouwtje haar jongen krijgt. Slechts één vrouwtje krijgt jongen, de rest van de groep helpt bij de verzorging en de voeding van deze jongen. Er blijft bijvoorbeeld altijd een volwassen hond achter om de pups te bewaken als de rest van de groep gaat jagen. Een wilde honden vrouwtje krijgt één keer per jaar twee tot achttien pups krijgen. De pups worden zwart geboren en krijgen pas na een week of vijf andere kleuren. De eerste drie weken leven ze op moedermelk daarna eten ze vlees dat de pack leden opbraken als de pups erom vragen. Als de volwassen honden gaan jagen blijft er altijd één hond achter om op de pups te passen en ze te beschermen tegen leeuwen en hyena's. Na twaalf weken in de den komen de pups naar buiten en volgen de groep. Na twee jaar zijn wilde honden volwassen en verlaten ze de pack om hun eigen pack te stichten en pups te krijgen.
Niet alleen de pups maar ook zieke en gewonde dieren worden door de groep verzorgd. Door de sterke sociale band zijn de dieren erg op elkaar aangewezen. Zo erg dat als er binnen een groep één dier dood gaat dit kan betekenen dat de hele groep ten dode opgeschreven is. Omdat de wilde hond met de meeste kennis van jagen wegvalt of omdat er simpelweg niet genoeg dieren zijn om én op de pups te passen én te jagen. Want om met succes pups groot te brengen zijn er minimaal zes honden in een groep nodig.
Veel informatie over de wilde honden is te vinden op de website van het PDC Project.

Afstamming


De afstamming van de Afrikaanse wilde honden kan tot 40 miljoen jaar terug geleid worden tot Miacis, een klein roofdier met korte poten en een lang lichaam. De civetkat is een directe afstammeling van dit dier. Ongeveer 30 miljoen jaar geleden verschenen er twee andere dieren, de Daphaenus (de beerhond) en de Cynodictus. Afstammelingen van Daphaenus ontwikkelde zich tot enorme dieren, zo’n 10 miljoen jaar geleden, die uiteindelijk evolueerden tot de beren.
Cynodictus had gedeeltelijke intrekbare klauwen vanwege het leven in de bomen en leek op een civetkat. Dit dier evolueerde in de Temnocyon, waar de moderne honden van Afrika, (Lycaon), India (Dhole) en Zuid Amerika (Speothos) weer van afstammen.
Cynodesmus evolueerde in Noord Amerika tot enorme hyena-achtige dieren, echter niet verwant aan de hyena, de aftakkingen Borophagus, Hyaendon en Hyaenognathus zijn uitgestorven. Nakomelingen van Cynodesmus, Tomarctus genaamd, is de voorvader waaruit de wolven, honden, vossen en fenniks (woestijnvos) zich hebben ontwikkeld. (Bron: PDC Project)

Met uitsterven bedreigd


Ruim honderd jaar geleden waren er nog zo’n 500.000 Afrikaanse wilde honden, verspreid over 39 Landen in Afrika. Anno 2003 zijn er nog slechts 5000-8000 over, verspreid over 14 Afrikaanse landen. Het gaat dus slecht met de wilde honden, er zijn op dit moment minder wilde honden dan cheeta’s of witte neushoorns. De soort behoort tot de meest bedreigde diersoorten in de wereld. Naast de hyena en de leeuw vormt de mens de grootste bedreiging voor de Afrikaanse wilde honden. Het is de mens die verantwoordelijk is voor het uitsterven van deze soort. Jaarlijks sterven er vele honden in strikken of door aanrijdingen. Net als wolven worden wilde honden gedemoniseerd. Onterecht, er is nog nooit een mens door deze schuwe diersoort aangevallen. Daarnaast geven Afrikaanse wilde honden de voorkeur aan hun natuurlijke prooi en wordt zelden of nooit (loslopend) vee gedood.

Successen


Het Painted Dog Conservation Project probeert op vele manieren de Afrikaanse wilde honden te helpen, bijvoorbeeld door:
-De telemetrie halsbanden van een speciale anti strikken plaat te voorzien waardoor de dieren zich los kunnen trekken als ze in een strik terecht komen, met een halsband hebben de dieren 85% kans levend uit een strik te komen, zonder halsband is dit slechts 15%
-De telemetrie halsbanden van een reflecterende laag te voorzien waardoor de dieren eerder opgemerkt worden door automobilisten als ze in het donker de weg over steken
-Verkeersborden te plaatsen op plekken waar de wilde honden vaak de weg oversteken,door de borden en de banden is het aantal verkeersdoden gehalveerd
-Politiek te lobbyen, waardoor de Afrikaanse wilde hond in Zimbabwe een speciale beschermde status heeft en het strafbaar is deze dieren dood te schieten
-De lokale bevolking op zoveel mogelijk manieren bij de bescherming van de Afrikaanse wilde honden te betrekken zodat ze betrokken zijn en doorgeven als er stropers of strikken gezien zijn
-Met de anti-stropersunits strikken uit de bush verwijderen en stropers te arresteren, in de afgelopen drie jaar zijn er maar liefst 700 strikken verwijderd en stropers gearresteerd, hiermee is vele dieren het leven gered
-Groepen wilde honden te verplaatsen als ze in een probleemgebied leven
-Wilde honden en andere dieren te helpen als ze in een strik terecht gekomen zijn
Al deze inspanningen lijken hun vruchten af te werpen, het aantal wilde honden in Zimbabwe is in de afgelopen jaren gestegen. En dat is van belang want Zimbabwe is één van de weinige landen waar nog voldoende wilde honden leven om zich op een natuurlijke manier voort te planten. Doordat het Painted Dog Conservation project brede voorlichting over natuurbescherming geeft, actief aan anti stroperij doet en ook andere dieren in strikken helpt speelt het een belangrijke rol bij de natuurbescherming in Zimbabwe.